Waanzinnig woonhuis

Marcel en Angèle zijn eigenaren van hun boerderij sinds 1969. Aanvankelijk woonden ze er heel primitief. Er was geen centrale verwarming en sanitaire voorzieningen waren er ook nauwelijks. Maar omdat het jonge echtpaar geen hoge eisen stelde, was de oude boerderij geknipt voor hen.

“Het was een fijne onbezorgde tijd,” blikt Marcel terug. Ik was druk bezig als projectleider bij een ingenieursbureau en Angèle werkte in het St. Elisabeth Ziekenhuis in Tilburg. Thuis leefden we als een soort hippies. Vrijheid, blijheid.” Er werden twee kinderen geboren, een zoon en een dochter. Toen de kinderen naar de basisschool gingen, startten Marcel en Angèle met de verbouwing van het achterhuis en de boerderij. Daar maakten ze geen strakke planning voor. Angèle: “We begonnen gewoon met het idee dat het vanzelf een keer af zou zijn. En dat lukte.” De verbouwing nam negen jaar in beslag, maar in 2002 was de boerderij klaar.

ZONDER HAAST
Voor de verbouwing werden geen standaard bouwmaterialen gebruikt. Marcel en Angèle bezochten talloze slopers, ijzerhandelaren, antiquairs en rommelmarkten om hun droomhuis te realiseren. Alles in hun boerderij heeft dan ook een verhaal. Oude liftdeuren fungeren als afscheiding, op zolder staat een originele slaapkamerwand uit 1830 en op verschillende plekken in huis hangen unieke tegeltableaus. “Niet alles wat we kopen verkeert in goede staat natuurlijk. Maar wij maken het passend of weer in orde,” vertelt Angèle. “Zo heeft er maandenlang een glaszetter door ons huis gelopen om al het glas in de oude binnendeuren en ramen te herstellen. Haast moet je niet hebben als je zo’n project realiseert. Maar dat hebben wij ook niet. Wij zijn geduldig en laten het ontstaan.”

DE EEUWIGE JACHT
Marcel: “Nu het huis klaar is, is de drang om bouwmaterialen te vinden niet meer zo groot. Maar we trekken er nog steeds wekelijks op uit om te zoeken naar nieuwe spullen. Elke zondag rond de klok van zes stappen we in de auto naar België of Frankrijk. Gemiddeld bezoeken we elk adresje zo’n twee keer per jaar. Met sommige handelaren hebben we inmiddels een goede band. Een week niet gaan is geen optie. We hebben er de rust niet voor. Ik móet weten wat er te koop is. Het struinen en jagen, je zou het bijna een verslaving kunnen noemen.”

VORIG INGREDIËNT

Drie dagen uit je dak

VOLGEND INGREDIËNT

Kunstenaar Ellen Brouwers

GEEN REACTIES

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

3 × five =